De gemeenteraad Beveren komt op dinsdag 27 juli bijeen.  Normaal kent de ‘juli zitting’ een lichte agenda. Door het hernemen van de verkoop van de gemeentelijke eigendommen Doel - na een klacht van mijzelf bij de gouverneur - zou het volgende week wel eens een verhitte zitting kunnen worden.

Op de gemeenteraad van 25 mei werd meerderheid tegen oppositie beslist om de gemeentelijke eigendommen in Doel – met uitzondering van De Molen en kerk/begraafplaats – te verkopen aan de (afbraak) Maatschappij LSO (Linkerscheldeoever).

Het betreft het gemeentehuis in de Camermanstraat, het vroegere schoolgebouw (huidig ontmoetingscentrum De Doolen) aan de Engelsesteenweg, de Pastorij in de Hooghuisstraat, het sportgebouw/voetbalterrein aan de Engelsesteenweg en twee percelen bouwgrond en dit voor een gezamenlijk bedrag van 1 154 200 euro. Na enig speurwerk is mij duidelijk geworden dat de gemeente zware fouten heeft gemaakt in dit dossier. Omwille van drie redenen heb ik de schorsing van de verkoop en de vernietiging van deze gemeenteraadsbeslissing bij de Oost-Vlaamse gouverneur gevraagd en dit om volgende redenen.

Op de avond van de Nederlandse parlementsverkiezingen vorige week nam Jan Peter Balkenende onmiddellijk het forse verlies van zijn partij CDA op zich en kondigde aan zowel als partijleider ontslag te nemen als geen zitting te nemen in de Tweede Kamer. Zo doen ze dat in Nederland, onmiddellijk grootmoedig de verantwoordelijkheid op zich nemen. Nochtans zat Balkenende nog maar 12 jaar in de nationale politiek. Maar in Nederland zijn op een periode van nauwelijks 8 jaar zowat alle oudgedienden vervangen door een nieuwe generatie van politici.

Reeds bij het vertrek van Wouter Bos (PvdA) en Camiel Eurlings (CDA) enkele maanden geleden zocht men in De Standaard naar een verklaring waarom politici in Nederland minder vasthouden aan hun postjes. Nederlanders hebben een natuurlijke ondernemingsdrang, zijn een volk van zeevaarders. Vlamingen zijn eerder een volk afkomstig van boeren, meer behoudsgezind en wat politiek betreft klevend aan de macht of hun mandaat.   

Ook bij deze verkiezingen valt dit op. Zelfs in het Vlaams Belang wordt verlies ingepakt in een wollige uitleg die het eigen falen moet toedekken. De cijfers van de 4 opeenvolgende nationale verkiezingen tonen nochtans een halvering van het stemmenaantal aan (2004 (Vl): 24,15% - 2007 (K): 19,1% - 2009 (Vl): 15,28% - 2010 (K): 12,3%). Op 6 jaar tijd, in 4 verkiezingen, met ongeveer dezelfde nationale boegbeelden van 24,15% naar 12,3%. In plaats van dit verlies volledig toe te geven, horen we de verklaringen van Filip Dewinter: “Ons huis staat nog overeind” (terwijl het half is ingestort!).  Gerolf Annemans verklaart voldoende meubelen over te houden om verder te werken.