Thuis - Weblog arrow Wie is Bruno
Wie is Bruno

Tekst hieronder dateert van 2012. Eigenlijk is het niet zo belangrijk wat ik in het verleden deed, maar wel wat ik in de toekomst zal doen. .... Een nieuwe web(foto)pagina is in opbouw. De tekst hieronder is archief... 

Eerste levensjaren en studies

Image

Geboren in Antwerpen op 13 februari 1968, tussen de Leien en de Schelde. De familie van mijn moeder, Annie Van Strien, is al generaties lang actief in de binnenscheepvaart. Mijn vader, Paul Stevenheydens, was steenkapper, net zoals zijn vader en grootvader. Mijn eerste levensjaren bracht ik door in Borgerhout, Antwerpen, Deurne en Borsbeek. Pas na het middelbaar verhuisde ik naar Kieldrecht.

Tijdens mijn scholieren en studentenperiode maakte ik deel uit van verschillende verenigingen. Partijpolitiek was er nog niet bij. Andere activiteiten waren er in overvloed (Voerbetogingen, opmerkelijke gemeenteraden in de faciliteitengemeenten, acties,..) en leiding geven in de jeugdbeweging VNJ. Daarnaast was er nog tijd om tijdens de zomervakanties les te geven op sport- en surfkampen en enkele verre zeiltochten te ondernemen.

Door al die nevenactiviteiten kwam er van studeren niet zoveel terecht. Veel later hervatte ik in avondonderwijs universitaire studies. Op het UFSIA te Antwerpen heb ik het kandidatuursdiploma in de rechten behaald, in september 2002 studeerde ik af als licentiaat criminologie aan de Vrije Universiteit Brussel. Tijdens mijn laatste jaar maakte ik een stagevervangende opdracht over "Opvangmogelijkheden voor jongeren in een problematische opvoedingssituatie" waarvoor ik een grote onderscheiding haalde. Voor mijn eindwerk koos ik eveneens voor een onderwerp binnen de bijzondere jeugdzorg. Voor mijn thesis "Op weg naar een betere toekomst….. Onthemende- en ervaringsprojecten als alternatief voor jongeren in de bijzondere jeugdbijstand" behaalde ik onderscheiding.

Werk in de politiek

De eerste jaren na mijn middelbare studies heb ik de gelegenheid gehad om een aantal boeiende en minder boeiende werkervaringen op te doen. In 1997 werd ik aangeworven als fractiemedewerker van de Antwerpse gemeenteraadsfractie. Een jaar later kwam ik als medewerker in Brussel in het federaal parlement terecht. Mijn beroepswerkzaamheden combineerde ik gedurende enkele jaren met avondstudies rechten en criminologie.

Van juli 2004 tot juni 2007 was ik werkzaam als fractiesecretaris op het Vlaams parlement. In juni 2007 werd ik rechtstreeks verkozen tot Oost-Vlaams parlementslid voor de Kamer.

 Image

Lokaal Mandataris

In 1994 nam ik voor het eerst deel aan verkiezingen en werd ik verkozen tot gemeenteraadslid. Van 1994 tot 2006 mocht ik mijn voorkeurstemmen zien stijgen van 424 naar 3197!

Behalve de gemeenteraad ben ik ook actief geweest in de provincieraad. Op 8 oktober 2000 werd ik voor de 1ste maal verkozen als provincieraadslid.

Op 8 oktober 2006 was ik lijsttrekker in het district Temse. Met een monsterscore aan voorkeurstemmen (8855) liet ik alle andere kandidaten (waaronder alle deputés) ver achter mij. Vanuit het kleinere district Temse behaalde ik ook meer voorkeurstemmen dan alle lijsttrekkers in het grote district Gent. Uiteraard heeft deze waardering van de kiezers mij gesterkt. In juni 2007 nam ik afscheid van de provincieraad na mijn verkiezing als Kamerlid.


Volksvertegenwoordiger 2007-2010

In juni 2007 werd ik met 12440 voorkeurstemmen en veel idealisme en motivatie rechtstreeks verkozen in de Kamer. De drie jaar in de Kamer heb ik niet stilgezeten: ongeveer 175 mondelinge vragen in commissie, 12 interpellaties, 13 vragen in plenaire, enkele tientallen wetsvoorstellen (ofwel als hoofdindiener of als medeondertekenaar), ruim 400 schriftelijke vragen en tal van tussenkomsten in plenaire of commissie. Het zijn maar wat getallen want vaak heb ik ook gezwegen. Want in vergelijking met een gemeente of provincieraad is de Kamer vooral een praatbarak waar er volop gezeverd, gefilibusterd en oeverloos lang gepalaverd wordt.  De federale palavercultuur moet het gebrek aan daadkracht verbloemen. Praten om te praten heeft geen zin. Evenmin was ik gediend met de vele antwoorden naast de kwestie of ook vaak het gebrek aan antwoorden.

Image 

 

En de toekomst?

Op 28 april 2010 maakte ik mijn reeds veel eerder genomen beslissing om niet meer deel te nemen namens het Vlaams Belang aan verkiezingen en geen lid meer te zijn, kenbaar met een samenvattende brief aan het partijbestuur.

Deze beslissing had ik reeds in 2009 jaar genomen, in het vooruitzicht van de federale verkiezingen van 2010 kon ik niet anders dan mijn beslissing bekend te maken. Gedurende jaren heb ik een positieve samenwerking in de Beverse fractie mogen meemaken.


Politiek laat je echter niet zo maar van de ene op de andere dag los.

Door actief te blijven in de gemeenteraad bleef er het contact met andere mandatarissen over de partijgrenzen heen. Doorslaggevend voor mij in de politiek zijn mandatarissen die zich bezig houden met inhoud en visie.

Na een ruime bezinninsperiode ben ik in mei 2011 lid geworden van N-VA. Zowel de leden van het afdelings- als arrondissementeel bestuur hebben zich via een geheime stemming over mijn toetreding kunnen uitspreken.  De juiste werkwijze om te vermijden dat men van bovenuit gedropt wordt, in plaats daarvan werd ik onmiddellijk door de basis aanvaard en zo hoort het.

En vervolgens ging het nog sneller. Vanaf midden april was ik op zoek naar een nieuwe professionele uitdaging.  Niet eenvoudig na 15 jaar enkel en alleen in de politiek actief te zijn geweest. Sinds 2002 beschik ik over een diploma criminologie en het leek me wel wat de beroepsmogelijkheden effectief af te toetsen. Zorgen maakte ik me niet echt. Eind mei kreeg ik een telefoontje vanuit de top van de N-VA, zonder zelf gesolliciteerd te hebben. Bart De Wever die me vroeg of ik geïnteresseerd was om fractiesecretaris te worden in het Vlaams parlement. Onmiddellijk volgde een gesprek op het Vlaams parlement en ondertussen ben ik al meer dan 1 jaar aan de slag.

En ondertussen zijn de ogen gericht op de gemeenteraadscampagne 2012. We werken eraan om met N-VA Beveren een mooi resultaat neer te zetten met één voorname doelstelling: een veilige, leefbare, gezellige gemeente waar de inwoners zich thuis voelen.

 

Bruno